Trudno jest sądowi ustalić stan faktyczny opierając się wyłącznie na samych twierdzeniach stron postępowania. Jednym ze sposobów udowodnienia swoich twierdzeń jest zgłoszenie dowodu z zeznań świadka.
Powołując osobę na świadka warto zastanowić się czy osoba ta faktycznie posiada jakąś wiedzę w danym temacie, czy była obecna podczas zaistniałego zdarzenia albo czy o tym słyszała. Powoływanie osoby, która w sądzie wskaże, że nic nie wie na dany temat jest bez sensu.
Ponadto, powinniście wiedzieć, że nie każda osoba może być świadkiem w postępowaniu sądowym. Prawo przewiduje ograniczenia, a także reguluje kwestie dot. przysługujących świadkowi praw.
Niezdolność bycia świadkiem
Świadkiem nie może być:
- Osoba chora psychicznie
- Osoba dotknięta zaburzeniami psychicznymi
- Dziecko
- Wojskowi, urzędnicy niezwolnieni od zachowania w tajemnicy informacji niejawnych o klauzuli „zastrzeżone”
- Osoba zobowiązania do zachowania tajemnicy Prokuratorii Generalnej RP
- Przedstawiciele ustawowi stron
- Współuczestnicy jednolici
- Mediator, który prowadził mediacje
Prawo odmowy zeznań
Prawo odmowy zeznań przysługuje:
- Małżonkom stron
- Wstępnym stron
- Zstępnym stron
- Rodzeństwu stron
- Powinowatym stron
- Osobom pozostającym ze stroną w stosunku przysposobienia
Prawo odmowy udzielenia odpowiedzi na pytanie
Jeżeli zeznanie mogłoby narazić świadka albo jego bliskich (małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwa, powinowatych, pozostających w stosunku przysposobienia) na odpowiedzialność karną, hańbę, dotkliwą, bezpośrednią szkodę majątkową może on odmówić odpowiedzi na pytanie.
Ponadto, można odmówić odpowiedzi na pytanie jeśli zeznanie miałoby naruszyć tajemnicę zawodową. Natomiast duchowny może odmówić zeznań co do faktów powierzonych na spowiedzi.
Informuję, że informacje zawarte na blogu nie stanowią porad prawnych ani opinii prawnych, a stan prawny jest z chwili opublikowania.